محمد تقی ملک الشعرای بهار متخلص به «م بهار».

تولد: 1263 مشهد، فوت: 1330، دفن: تهران، شمیران
بهار شاعر، محقق، استاد دانشگاه، روزنامه نگار و مرد سیاست بود.
شهرت شاعری بهار به قصاید فخیم و استواری است که با توجه به سنت ادبی گذشته سروده است. قصیده دماوندیه دوم از زیباترین قصاید ادبیات فارسی است.
کتاب سبک شناسی مهم ترین اثر مکتوب بهار می باشد.
دیوان اشعار بهار نیز 5 سال پس از فوتش به چاپ رسید.
از مهم ترین سروده های بهار نیز می توان به تصنیف «مرغ سحر» و «زمن نگارم» نام برد.
بهار همچنین آثاری در حوزه تصحیح، ترجمه، نمایش نامه و رمان دارد.

شامل:
1. زندگی نامه / 21 عنوان
2. در نگاه خانواده / 26 عنوان
3. فعالیت ها / 26 عنوان
4. در نگاه دیگران / 19 عنوان
5. بهار ترانه سرا / 18 صوت
6. سیاست بهار / 27 عنوان
7. ادبیات بهار / 12 عنوان
8. روزنامه نگاری / 12 عنوان
9. انجمن دانشکده / 5 عنوان
10. مقالات / 25 عنوان
11. نامه ها / 9 عنوان 
12. تصاویر / 63 تصویر
13. آثار / 10 عنوان